Επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ανακάλυψαν ένα βακτήριο που ευδοκιμεί με το πλαστικό και σχηματίζεται φυσικά σε 29 λίμνες σε όλη την Ευρώπη . Ο Δρ. Άντριου Τάνεντζαπ, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, υποστηρίζει ότι η ρύπανση των ωκεανών μπορεί να διεγείρει την όρεξη των θαλάσσιων ειδών.
Στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ένα εκατομμύριο υδρόβια είδη πεθαίνουν κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα των πλαστικών αποβλήτων που απορρίπτονται στη θάλασσα, ένα πρόβλημα που επηρεάζει επίσης την ποιότητα του γλυκού νερού, το οποίο είναι απαραίτητο για την ανθρώπινη κατανάλωση. Ως εκ τούτου, αυτή η ανακάλυψη δημιουργεί ελπίδες για την εξεύρεση λύσης σε αυτό το πρόβλημα στο εγγύς μέλλον.
Ανακαλύφθηκαν βακτήρια εθισμένα στο πλαστικό που μπορούν να απολυμάνουν τις πηγές νερού
Υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα ευρήματα στην παρούσα μελέτη. Προφανώς, καθώς αυξανόταν το επίπεδο ρύπανσης, η ανάπτυξη των βακτηρίων διπλασιάστηκε . Αυτά τα βακτήρια χρησιμοποιούν αρχικά το πλαστικό ως τροφή επειδή είναι εύκολο να διασπαστεί, και αργότερα είναι σε θέση να διασπάσουν πιο δύσκολα υλικά.
Ο Δρ. Tanentzap υποστηρίζει ότι αυτή η ρύπανση διεγείρει το τροφικό πλέγμα των λιμνών, επειδή μεγαλύτερη ποσότητα βακτηρίων σημαίνει περισσότερη τροφή για ψάρια και πάπιες . Αυτό δεν σημαίνει ότι οι αρνητικές επιπτώσεις έχουν εξαφανιστεί, αλλά έχουν μειωθεί σημαντικά.
Αυτή τη στιγμή, έχουμε περισσότερο πλαστικό από ψάρια στους ωκεανούς και τις θάλασσες.
Η έρευνα δείχνει επίσης ότι ακόμη και όταν οι μπαταρίες είχαν την επιλογή να καταναλώνουν φύλλα φυτών, προτιμούσαν τα πλαστικά υπολείμματα, τα οποία τελικά τους δίνουν περισσότερη ισχύ για να διασπούν άλλες πηγές τροφίμων. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία για να συνεχίσουμε με βιομηχανικές διαδικασίες που προκαλούν τόσο μεγάλη ζημιά στο οικοσύστημα.
Για να επιβεβαιώσουν τη θεωρία, οι επιστήμονες βύθισαν αρκετές πλαστικές σακούλες μέχρι να απελευθερώσουν απόβλητα άνθρακα . Στη συνέχεια, έριξαν τα απόβλητα σε μπουκάλια που περιείχαν νερό από τις λίμνες που μελετήθηκαν. Μετά από τρεις ημέρες, ο αριθμός των βακτηρίων είχε διπλασιαστεί.
Έχουμε πρόβλημα με το πλαστικό εδώ και δεκαετίες και είναι σημαντικό να το εξαλείψουμε.
Ο κόσμος παράγει περίπου 200 εκατομμύρια τόνους πλαστικών αποβλήτων κάθε χρόνο, και από αυτά, 11 εκατομμύρια τόνοι καταλήγουν στους ωκεανούς. Κανείς δεν το γλιτώνει, ούτε καν η Αρκτική, η οποία για πολλά χρόνια παρέμεινε παρθένα . Μικροπλαστικά, τα θραύσματα που απομένουν μετά την αποσύνθεση μεγαλύτερων υλικών, έχουν βρεθεί εκεί.
Αν συνεχιστεί ο τρέχων ρυθμός, σε μια δεκαετία θα υπάρχει ένας τόνος σκουπιδιών για κάθε τρεις τόνους ψαριών και μέχρι το 2050, το βάρος των αποβλήτων θα υπερβαίνει το βάρος των ειδών ψαριών. Αυτά τα στατιστικά στοιχεία παρουσιάστηκαν στην έκθεση του 2019 με τίτλο «Η Νέα Οικονομία των Πλαστικών ».
Μία από τις πιο μολυσμένες περιοχές είναι η Μεσόγειος Θάλασσα στην Ευρώπη , όπου μια μεγάλη ποικιλία αποβλήτων επιπλέει στο νερό. Στην Ιταλία, πλαστικά υπολείμματα όπως ποτήρια, μπουκάλια, μάσκες, παιχνίδια, ελαστικά και μπότες βρίσκονται κάθε οκτώ τετραγωνικά μέτρα.
Το κύριο πρόβλημα, εκτός από την έλλειψη ανθρώπινης επίγνωσης, είναι ότι το πλαστικό διασκορπίζεται εύκολα και είναι πολύ δύσκολο να αποσυντεθεί . Επομένως, μόλις φτάσει στη θάλασσα, είτε καταπίνεται είτε βυθίζεται στα βαθύτερα βάθη. Έχουν βρεθεί λείψανα σε βάθη έως και 10.000 μέτρων.
Τα πλαστικά που είναι ορατά στην επιφάνεια αντιπροσωπεύουν μόνο το 15% αυτών που υπάρχουν στην πραγματικότητα, γι' αυτό και λέγεται ότι οι νέες χωματερές είναι οι ωκεανοί και οι θάλασσες, ανεξάρτητα από την ήπειρο που αναλύεται.
Για να κατανοήσουμε τη σοβαρότητα του ζητήματος, ακολουθούν ορισμένα αποκαλυπτικά στοιχεία. Ένα μπαλόνι που ρίχνεται στη θάλασσα χρειάζεται έξι μήνες για να αποσυντεθεί, η σόλα ενός παπουτσιού μεταξύ 10 και 20 ετών, ένα ποτήρι 75 χρόνια, ένα μπουκάλι 500 χρόνια και η πετονιά περίπου 600 χρόνια. Αυτό δεν είναι παιχνίδι. είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να σταματήσει αμέσως.
Άλλες εφευρέσεις για την καταπολέμηση της ρύπανσης από πλαστικά
Ένα βασικό στοιχείο για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη είναι οι θάλασσες, οι ωκεανοί, τα ποτάμια και οι λίμνες. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τη σημασία τους και, αντί να τα προστατεύουν , ρίχνουν μέσα τους κάθε είδους σκουπίδια, από μικρές ποσότητες έως τόνους αποβλήτων που παράγονται από τις βιομηχανίες.
Από το 1950 και μετά, η παραγωγή πλαστικού αυξήθηκε και αυτό συνεχίζει να επηρεάζει την καθαρότητα των νερών μας μέχρι σήμερα . Ευτυχώς, έχουν αναδυθεί ορισμένες τεχνολογικές εφευρέσεις που στοχεύουν στον καθαρισμό των ωκεανών.
Ρομπότ τρώει πλαστικό
Οι εφευρέτες, μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Σιτσουάν, ισχυρίζονται ότι αυτό το ρομπότ είναι ικανό να καταναλώνει μικροπλαστικά . Έχει μήκος μόλις 1,3 εκατοστά και έχει δοκιμαστεί σε ρηχά νερά με θετικά αποτελέσματα.
Το μαύρο ψάρι-ρομπότ, η επίσημη ονομασία του, κουνάει τα πτερύγιά του και κινεί το σώμα του χωρίς κίνδυνο σύγκρουσης με άλλα . Αν το φάει ένα μεγαλύτερο είδος, το χωνεύει χωρίς πρόβλημα. Επιπλέον, αν τραυματιστεί, αναρρώνει μόνο του και μπορεί να κολυμπήσει με ταχύτητα 2,76 μέτρων ανά δευτερόλεπτο.
WasteShark, το drone που συλλέγει απόβλητα
Αυτό το drone αποτελεί παράδειγμα θετικών εφαρμογών της τεχνολογίας. Σε ένα μόνο ταξίδι, μπορεί να συλλέξει έως και 60 κιλά σκουπιδιών και χρησιμοποιείται στην Ολλανδία, τη Μεγάλη Βρετανία, το Ντουμπάι και τη Νότια Αφρική. Έχει μήκος 1.55 μέτρα και πλάτος 1.07 μέτρα . Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για τη μείωση της ρύπανσης από πλαστικά, αλλά και για την αξιολόγηση της ποιότητας του νερού.
Το WasteShark σχεδιάστηκε από την ολλανδική εταιρεία RanMarineTechnology και ο σχεδιασμός του είναι εμπνευσμένος από τον φαλαινοκαρχαρία, ο οποίος κολυμπάει με το στόμα ανοιχτό για να πιάσει το θήραμά του. Είναι τηλεχειριζόμενο και έχει διάρκεια ζωής μπαταρίας 8 ωρών. Αναμένουν ότι θα απομακρύνει 15 τόνους σκουπιδιών ετησίως.
Ο πλωτός κύβος Seabin
Οι δημιουργοί ήταν δύο Αυστραλοί και η ιδέα πίσω από αυτόν τον κάδο είναι η συλλογή πλαστικών δοχείων, καθώς και πετρελαίου, καυσίμων και απορρυπαντικών που απορρίπτονται στους ωκεανούς. Είναι μια εναλλακτική λύση στα σκάφη καθαρισμού που βλέπουμε στις παραλίες . Η εφεύρεση έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως και υπάρχουν περισσότερα από 800 σε λειτουργία. Τα στοιχεία δείχνουν ότι έχουν συλλέξει 650.000 κιλά αποβλήτων , μια αναμφισβήτητη συμβολή στη διατήρηση της υγείας των θαλασσών μας.
